Co roku Dzień Długu Ekologicznego wypada coraz wcześniej. Co prawda w pandemicznym 2020 roku, kiedy transport oraz gospodarki na świecie stanęły, przesunął się o blisko miesiąc do tyłu i wypadł 22 sierpnia, ale we wcześniejszych latach systematycznie wypadał coraz wcześniej, na przykład w 2018 – 1 sierpnia, w 2000 – 23 września, zaś w 1970 zasoby Ziemi wystarczyły do Wigilii. W tym roku (2021) od stycznia do końca lipca ludzkość zużyła zasoby biologiczne planety, które są w stanie odnowić się w ciągu roku. Od dziś do końca roku żyjemy na kredyt, który będą spłacać przyszłe pokolenia.

Skutki kryzysu klimatycznego i ekologicznego widzimy na co dzień: wyglądając przez okno (gdy to piszę, służby miejskie uprzątają efekty nawałnicy, która przeszła wczoraj wieczorem nad Łodzią, niszcząc tysiące drzew, dachów, słupów trakcji energetycznej, powodując podtopienia itd.), borykając się z wysokimi cenami żywności, obserwując kryzys migracyjny i czytając doniesienia o rekordowych temperaturach w Kanadzie, na Węgrzech, za kołem podbiegunowym w Skandynawii i Rosji…

Global Footprint Network (międzynarodowa organizacja zajmująca się zrównoważonym rozwojem) na podstawie śladu ekologicznego i pojemności biologicznej poszczególnych państw – danych zgromadzonych w The National Footprint and Biocapacity Accounts, co roku wylicza dzień w roku dla poszczególnych krajów,  do którego zużyły zasoby, którymi dysponują.

Jak to działa? Na przykład ślad ekologiczny dla Polski wynosi 4,7 gha na osobę,  pojemność biologiczna Polski na osobę wynosi 2,0 gha na osobę (źródło: http://data.footprintnetwork.org/). To oznacza, że potrzeba by 2,35 Ziemi, gdyby wszyscy żyli tak jak Polacy (4,7/2=2,35).  W Polsce nasz narodowy Dzień Długu Ekologicznego obchodziliśmy już 4 maja! Gdyby wszyscy ludzie na świecie, żyli tak jak Polacy, zużylibyśmy zasoby planety w trochę ponad 4 miesiące.

Źródło: https://www.overshootday.org/newsroom/country-overshoot-days/

Obecnie ponad 80 procent światowej populacji żyje w krajach, których zużycie zasobów jest większe niż możliwość regeneracji ich ekosystemów. To oznacza, że kraj abo importuje zasoby z innych krajów, albo zużywa nieodwracalnie swoje zasoby w taki sposób, że nie mogą się zregenerować lub emituje gazy cieplarniane do atmosfery w ilości przekraczające możliwość absorpcji, najczęściej wszystkie te rzeczy dzieją się na raz. Ilość emitowanych gazów cieplarnianych systematycznie rośnie, w ciągu ostatniego roku o 6,6%, a jednocześnie spada lesistość na świecie (w samej Brazylii w 2020 r. utracono 1,1 mln hektarów Puszczy Amazońskiej).

Ten trend musi się zmienić!

Więcej informacji:
www.overshootday.org
www.footprintnetwork.org